Prof. A. Grzywacz: Rezerwat przyrody to nie muzeum – ingerencja człowieka może być konieczna

– Rezerwaty są potrzebne dla nauki, dla ochrony, zasobów leśnych, są potrzebne dla edukacji, ale to nie jest coś, i to jest główna myśl mojego wystąpienia, coś stałego, co zupełnie inaczej jak w muzeum, gdzie można zakonserwować jakiś obiekt, jakiś artefakt, ale w warunkach określonej temperatury, określonej wilgotności można przechowywać, no zażartuję teraz prawie w nieskończoność, rezerwat to jest cały czas przyroda żywa, coś się zmienia, coś starzeje, coś się odnawia, więc chciałbym żeby słuchacze Radia Maria zrozumieli, że jest to cały czas w ruchu przyroda i stąd taka pewna opieka, obserwacja, monitoring leśników, gospodarzy tego terenu jest potrzebna – zauważa profesor.

– W Nadleśnictwie Toruń, obręb Olek, jest takie stanowisko na murawach kserotermicznych, takiej wyjątkowo pięknej, w sensie takim estetycznym trawy. Nazywa się Ostnica Jana. Ją cały czas trzeba pilnować, aby nie doprowadzić do samosiewu drzew. Ta trawa musi być na słońcu, nie może być zacieniona, więc trzeba tam pilnować tych dobrych warunków. Taka ostnica rośnie swobodnie na terenach rozległych stepów Ukrainy i Kazachstany, ale u nas to jest coś wyjątkowego, dlatego się ją chroni. Ale mamy też drugi przykład, w drugą stronę – Nadleśnictwo Lubsko. To jest najuboższe z możliwych siedlisk. Tam w zasadzie poza sosną nic nie wyrośnie. To nie jest tak, że leśnicy sobie posadzili sosnę zamiast jakiś tam wspaniałych buków. Tam ubóstwo jest tak duże, że tylko sosna toleruje takie środowisko – tłumaczy profesor.

– Ja tu nie ukrywam, że jestem zwolennikiem takiej czynnej ochrony. Oczywiście jak najmniej udziału człowieka, ale czasami coś trzeba zrobić nawet w takim zwykłym rezerwacie. Nic tam specjalnego nie ma, ale uznano, że dla lokalnych, regionalnych warunków jest to ciekawe środowisko, siedlisko. No czasami drzewo się przewróci, czasami uschnie, trzeba je wyciąć dla bezpieczeństwa ludzi, dla zwiedzających, dla naukowców prowadzących doświadczenia itd. Mamy taki problem, to jest bardzo trudna dyskusja z tymi ruchami ekologicznymi, że są rezerwaty, mamy ich nazwy, wiemy gdzie leżą, gdzie cel ochrony niestety już nie istnieje – mówi.

– Niedawno w Nadleśnictwie Suchedniów wyłączono 3000 hektarów żywostanów jodłowych ideologicznie. Każdy kto zna jodłę wie, że ona jest niezwykle cienioznośna i cała gospodarka leśna polega na tym, że trzeba wyciąć te najstarsze, te już u kresu swoich sił, które są podatne na szkodniki, na choroby, żeby zrobić miejsce temu pokoleniu następnemu, który jest w podroście, który jest na dnie lasu i tam co 5-10 lat trzeba wejść, trzeba pewne już wyjąć, pozyskać to drewno, wykorzystać, kiedy jeszcze nie jest rozłożone, zgniłe, spróchniałe i dać miejsce następnemu pokoleniu. Wyłączenie jako rezerwat ścisły takiego wielkiego obszaru jest błędem, jest błędem ideologicznym niestety na podstawie tak zwanej Europejskiego Zielonego Ładu. Mówię to prostym językiem, jakoś ministerstwo nie słucha doświadczonych leśników, nie słucha naukowców, którzy mają konkretne argumenty, bo ktoś uważa, że nic nierobienie to jest najlepszy sposób ochrony przyrody, oczywiście tak nie jest – tłumaczy gość Radia Maryja.